Кога добрата игра престана да биде доволна причина за да го следите својот тим со задоволство?...

За само неколку дена Арсенал изгуби два пати а притоа не успеа да постигне ниту еден гол. Но овој пат нема да ги спомнам резултатите од натпреварите, би сакала да зборувам за малку поинакви резултати - достигнувањата на Арсен Венгер.

Дел од навивачите на Арсенал се заинтересирани само за освојување титули и не простуваат порази. За тоа го обвинуваат Венгер и неговата фудбалска филозофија. Но оние постарите,кои се верни навивачи повеќе од дваесет-триесет години,добро се сеќаваат на ''досадниот'' Арсенал.

Французинот дојде да го предводи тимот во 1996 година но гледајќи наназад она што го направи е многу повеќе од обично предводење-целосна трансформација на тимот.

Нови тактики, прекрасен фудбал,константно пласирање во Лигата на Шампиони,прекрасен фудбал, единствениот тим кој освоил титула без изгубен натпревар (''Непобедливите'' беа без пораз 49 натпревари) и дали спомнав - прекрасен фудбал.Ова се само дел од достигнувањата на Венгер.

Кога добрата игра престана да биде доволна причина за да го следите својот тим со задоволство? Многу од тимовите кои освојуваат титули не играат ни приближно атрактивно како Арсенал - не знам за вас но јас ако треба да гледам 2 часа како 20 луѓе трчаат по една топка ќе одберам атрактивна игра без титули отколку алтернативата.

За крај би сакала да го спомнам вчерашниот ''инцидент''...на крајот од натпреварот со Манчестер Сити. Арсен Венгер одби да се поздрави со Марк Хјуз и тоа е негово право.

Но како да ги сменија улогите, можеби Хјуз е оној кој требаше да одбие - на теренот против неговиот најсилен состав Венгер ги извади своите тинејџери. Има право да се чувствува потценет но после седум нерешени натпревари во низа во Премиер Лигата и победа во четврт финалето од Карлинг Купот е нешто неверојатно.

Автор: Кристина Бочваровска

Powered by: 24 FUDBAL.com.mk